به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، در دل هیاهوی روزگار و میان فراز و فرودهای اقتصاد، هنوز هم صدای ماشین‌آلاتی که بی‌وقفه می‌چرخند، نویدبخش امید است؛ امیدی که در قامت کارگرانی ایستاده معنا پیدا می‌کند؛ همان‌هایی که از نخستین ساعات صبح تا واپسین دقایق عصر، با دستانی آغشته به تلاش، چرخه تولید را زنده نگه می‌دارند.

در یکی از واحدهای صنعتی فعال شهرستان کامیاران، جایی که بلوک‌های سفید یونولیتی یکی پس از دیگری از خط تولید خارج می‌شوند، روایت دیگری از پایداری اقتصادی در جریان است؛ روایتی از ایستادگی در برابر مشکلات و تداوم تولید در شرایطی که بسیاری از واحدهای صنعتی با چالش‌های متعدد دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

کارخانه تولید یونولیت سقفی کامیاران که فعالیت خود را از سال ۱۳۹۴ آغاز کرده، امروز به عنوان یکی از واحدهای تخصصی و مهم حوزه مصالح ساختمانی در منطقه شناخته می‌شود. این مجموعه صنعتی در سال‌هایی که صنعت ساختمان بیش از هر زمان دیگری به مصالح نوین، سبک و مقاوم نیاز دارد، توانسته سهم قابل توجهی در تأمین این نیاز ایفا کند.

یونولیت سقفی، این محصول به ظاهر ساده اما راهبردی، در سال‌های اخیر به یکی از اصلی‌ترین مصالح مورد استفاده در ساخت‌وساز تبدیل شده است. ویژگی‌هایی همچون کاهش وزن ساختمان، افزایش مقاومت سازه در برابر زلزله، عایق‌سازی حرارتی و صوتی، جلوگیری از نفوذ رطوبت و مقاومت در برابر آفات، این محصول را به گزینه‌ای جدی در پروژه‌های عمرانی و ساختمانی بدل کرده است.

در این میان، کارخانه کامیاران با تولید تخصصی این محصول، توانسته جایگاه قابل قبولی در بازار منطقه به دست آورد.

کاوه احمدی، مدیرعامل این کارخانه، در گفتگو با خبرنگار کردتودی، با اشاره به روند فعالیت این مجموعه اظهار کرد: این کارخانه از سال ۱۳۹۴ به بهره‌برداری رسیده و از همان زمان تلاش کرده‌ایم با وجود محدودیت‌ها، تولید مستمر را حفظ کنیم.

وی افزود: در حال حاضر ۱۰ نیروی کار به صورت مستقیم در این واحد مشغول فعالیت هستند و خط تولید در دو نوبت صبح و بعدازظهر فعال است.

احمدی با تأکید بر نقش اشتغال‌زایی این واحد صنعتی در منطقه گفت: شاید در نگاه نخست تعداد نیروها زیاد به نظر نرسد، اما در شرایط فعلی حفظ همین فرصت‌های شغلی نیز اهمیت بالایی دارد؛ چرا که هر واحد تولیدی فعال، نقطه اتکایی برای اقتصاد محلی محسوب می‌شود.

مدیرعامل این کارخانه درباره بازار مصرف تولیدات مجموعه نیز توضیح داد: حدود ۳۰ درصد از تولیدات در داخل شهرستان کامیاران مصرف می‌شود و ۷۰ درصد دیگر به شهرهای همجوار ارسال می‌شود که این موضوع نشان‌دهنده کیفیت قابل قبول محصولات و اعتماد بازار به تولیدات این مجموعه است.

این آمار، گواه روشنی بر ظرفیت صنعتی کامیاران در حضور مؤثر در بازارهای منطقه‌ای است؛ ظرفیتی که در صورت حمایت و برنامه‌ریزی اصولی می‌تواند به توسعه بیشتر و ایجاد اشتغال گسترده‌تر منجر شود.

با این حال، آنچه در پسِ این موفقیت نسبی قرار دارد، دشواری‌هایی است که تولیدکنندگان هر روز با آن روبه‌رو هستند.

احمدی با اشاره به مهم‌ترین چالش‌های این واحد صنعتی تصریح کرد: در شرایط فعلی، کمبود مواد اولیه یکی از اصلی‌ترین مشکلات ماست. نوسانات بازار و افزایش قیمت‌ها، برنامه‌ریزی برای تولید را دشوار کرده است.

وی ادامه داد: هرچند در برخی حوزه‌ها روندهای اداری نسبت به گذشته تسهیل شده، اما همچنان کاهش حجم کار و افزایش هزینه‌های تولید، فشار زیادی بر واحدهای صنعتی وارد می‌کند.

این تولیدکننده کامیارانی با تأکید بر ضرورت حمایت جدی‌تر از بخش تولید خاطرنشان کرد: اگر حمایت‌های لازم در حوزه تأمین مواد اولیه، مسائل مالیاتی و تأمین اجتماعی صورت گیرد، بسیاری از واحدهای تولیدی می‌توانند با توان بیشتری فعالیت کرده و حتی زمینه توسعه و جذب نیروی کار جدید را فراهم کنند.

وی از مسئولان خواست نگاه ویژه‌تری به مشکلات تولیدکنندگان داشته باشند؛ مطالبه‌ای که این روزها از زبان بسیاری از فعالان اقتصادی شنیده می‌شود.

واقعیت آن است که در شرایط اقتصادی کنونی، حمایت از تولید تنها یک شعار نیست؛ ضرورتی انکارناپذیر برای حفظ اشتغال، رونق اقتصادی و جلوگیری از رکود بیشتر است.

کارخانه یونولیت سقفی کامیاران، نمونه‌ای روشن از ظرفیت‌های صنعتی نهفته در شهرستان‌هایی است که با وجود محدودیت‌ها، همچنان بر مدار تولید حرکت می‌کنند.

اینجا، در میان دستگاه‌هایی که بی‌وقفه کار می‌کنند و کارگرانی که امید را در دل صنعت زنده نگه داشته‌اند، می‌توان معنای واقعی اقتصاد مقاومتی را دید؛ اقتصادی که بر پایه تلاش، استمرار و حمایت شکل می‌گیرد.

چراغ این کارخانه هنوز روشن است؛ چراغی که روشن ماندنش، بیش از هر چیز به حمایت مسئولان و باور به توان تولید داخلی گره خورده است.