رحلت خورشید، طلوع حقیقت؛
آخرین پیامبر، ماندگارترین راه
بیست و هشتم صفر، روزی است که تاریخ در برابر عظمت مردی سر فرود آورد که آمد تا انسان را از تاریکی جهل به روشنایی ایمان و اخلاق برساند، پیامبری که رحلتش، آغاز مسئولیتی بزرگ برای همه کسانی بود که خود را پیرو راه او میدانند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، بیست و هشتم صفر، روزی است که دلهای مسلمانان در سراسر جهان رنگ ماتم میگیرد، روزی که یاد و نام محمد (ص)، پیامبر رحمت و مهربانی، بیش از همیشه در ذهن و قلب انسانها زنده میشود
رحلت رسول اکرم (ص) یکی از جانسوزترین حوادث تاریخ اسلام است، حادثهای که مدینه را در سوگ فرو برد و مسلمانان را با فقدان بزرگترین معلم اخلاق و معنویت روبهرو کرد، پیامبری که سالها برای هدایت انسانها رنج کشید، در برابر سختیها ایستاد و با رفتاری سرشار از صبر، گذشت و مهربانی، الگویی ماندگار برای بشریت به یادگار گذاشت، اما شاید مهمترین پرسش در چنین روزی این باشد که ما از پیامبر چه آموختهایم.
محمد (ص) تنها پیامآور یک آیین نبود، او معلم اخلاق، عدالت، صبر، گذشت و کرامت انسانی بود، در جامعهای که تعصب، تبعیض و خشونت ریشه دوانده بود، پیامبر اسلام (ص) انسان را به ارزش واقعی خود بازگرداند و معیار برتری را تقوا و اخلاق قرار داد
او به مردم آموخت که قدرت، بدون عدالت ارزشی ندارد، ثروت، بدون بخشندگی بیمعناست و ایمان، اگر در رفتار انسان دیده نشود، تنها ادعایی بر زبان است، سیره پیامبر (ص) سرشار از نمونههایی است که نشان میدهد حتی در سختترین شرایط نیز میتوان انسان ماند، مهربان بود و از مسیر اخلاق فاصله نگرفت.
رحلت پیامبر، داغی برای همیشه
تصور مدینه در روز رحلت پیامبر (ص) آسان نیست، شهری که صدای پیامبر را شنیده بود، قدمهای او را دیده بود و حضورش برای مردمش مایه آرامش بود، ناگهان با سکوتی سنگین روبهرو شد، رحلت پیامبر (ص) برای یاران و خاندانش تنها ازدستدادن یک رهبر نبود، فقدان پدر معنوی جامعهای بود که تازه مسیر خود را پیدا کرده بود.
امروز، قرنها پس از آن واقعه، هنوز نام پیامبر (ص) با عشق و احترام بر زبان میلیونها انسان جاری است. این ماندگاری نشان میدهد که حقیقت و اخلاق، برخلاف جسم انسان، مرگ پذیر نیستند.
میراثی که هنوز زنده است
اگر قرار باشد برای پیامبر (ص) یک میراث اصلی تعریف کنیم، شاید بتوان آن را در یک کلمه خلاصه کرد:
اخلاق: در روزگاری که گاهی خشم جای گفتوگو را میگیرد، دروغ بر حقیقت سایه میاندازد و منافع شخصی بر منافع عمومی غلبه میکند، بازگشت به سیره پیامبر (ص) بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد.
پیامبر (ص) به ما یاد داد که با مردم با مهربانی رفتار کنیم، آبروی انسانها را حفظ کنیم، دست نیازمندان را بگیریم، در برابر ظلم سکوت نکنیم و حتی در مواجهه با مخالفان نیز از مرزهای اخلاق عبور نکنیم.
اگر امروز از رحلت پیامبر (ص) سخن میگوییم، نباید این روز تنها به مراسم سوگواری و ذکر مصیبت محدود شود، عزاداری واقعی برای پیامبر (ص) زمانی معنا پیدا میکند که بخشی از رفتار و سبک زندگی او را در زندگی خود جاری کنیم.
جامعه امروز بیش از آنکه به شعار نیاز داشته باشد، به اخلاق نیاز دارد، به انسانهایی که دروغ نگویند، حق دیگران را رعایت کنند، در برابر مشکلات یکدیگر بیتفاوت نباشند و کرامت انسانها را محترم بشمارند.
چه زیباست که در سالروز رحلت پیامبر رحمت، بهجای آنکه تنها از نبودن او اندوهگین باشیم، از خود بپرسیم چقدر به راه و منش او نزدیک شدهایم؟ محمد (ص) از میان ما رفت، اما پیامش باقی ماند، پیامی که قرنها را پشت سر گذاشته و هنوز برای انسان امروز حرف دارد.
بیست و هشتم صفر، یادآور غروب خورشیدی است که هرگز خاموش نشد، پیامبر اکرم (ص) از میان مردم رفت، اما اخلاق، مهربانی، عدالت و پیام توحیدی او همچنان زنده است، امروز بهترین ادای احترام به آن حضرت، نهفقط اشک ریختن بر مصیبت رحلت، بلکه زندگیکردن بااخلاق محمدی است، چرا که بهترین راه برای زنده نگهداشتن نام پیامبر، زنده نگهداشتن راه اوست.
نویسنده: محمد خالدیان
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!