به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی»، یکی از مهم‌ترین مطالبات روستاییان، برخورداری از حداقل زیرساخت‌ها و امکاناتی است که بتواند زمینه زندگی مطلوب، حفظ جمعیت و ماندگاری مردم در روستاها را فراهم کند. وقتی از جلوگیری از مهاجرت روستاییان به شهرها سخن می‌گوییم، نمی‌توان تنها به توصیه و شعار اکتفا کرد؛ ماندگاری جمعیت، نیازمند فراهم کردن بستر مناسب برای زندگی در روستاست.

راه مناسب، معابر سامان‌یافته، دسترسی به خدمات و اجرای طرح‌های عمرانی، بخشی از همان زیرساخت‌هایی است که مستقیماً بر کیفیت زندگی روستاییان تأثیر می‌گذارد.

 روستایی که از حداقل امکانات و زیرساخت‌های مناسب برخوردار نباشد، طبیعی است که در رقابت با زندگی شهری با چالش‌های بیشتری مواجه شود.

از همین منظر، رسیدگی به وضعیت معابر روستاها نباید یک موضوع فرعی یا صرفاً عمرانی تلقی شود؛ بلکه بخشی از سیاست حفظ جمعیت و تقویت زندگی روستایی است.

مردم روستا حق دارند بدانند اعتبارات عمرانی که برای محل زندگی آنان اختصاص می‌یابد، چه زمانی و چگونه به نتیجه ملموس تبدیل خواهد شد.

در شهرستان دیواندره نیز اکنون مسئله مشخصی پیش روی مسئولان قرار دارد؛ معابر برخی روستاها با صرف اعتبارات عمومی زیرسازی شده‌اند، اما مرحله آسفالت آن‌ها همچنان بلاتکلیف مانده است.

اینجا یک سؤال روشن وجود دارد: وقتی برای زیرسازی هزینه شده و پروژه به مرحله آماده آسفالت رسیده، چرا باید اجرای مرحله نهایی آن ماه‌ها به تأخیر بیفتد؟

این تأخیر صرفاً به معنای باقی ماندن یک معبر خاکی یا نیمه‌تمام نیست. با نزدیک شدن به فصل بارندگی، زیرسازی‌های انجام‌شده نیز در معرض فرسایش و آسیب قرار می‌گیرند و این یعنی احتمال وارد شدن خسارت به پروژه‌ای که هزینه آن پیش‌تر از محل اعتبارات عمومی پرداخت شده است.

اگر هدف، حفظ سرمایه‌های عمومی است، نمی‌توان پروژه‌ای را پس از صرف هزینه و انجام عملیات زیرسازی، در حساس‌ترین مقطع سال بلاتکلیف گذاشت و منتظر ماند تا بارندگی و فرسایش بخشی از اقدامات انجام‌شده را تحت تأثیر قرار دهد.

از فرمانداری شهرستان دیواندره، بخشداری‌های تابعه و بنیاد مسکن انتظار می‌رود این موضوع را از سطح یک مطالبه رسانه‌ای فراتر برده و با ارائه گزارشی شفاف، وضعیت پروژه‌های زیرسازی‌شده را مشخص کنند.

اگر اعتباری برای اجرای آسفالت اختصاص یافته است، مردم باید از روند و زمان‌بندی اجرای آن مطلع شوند و اگر کمبود اعتبار یا مانع اجرایی وجود دارد، این مسئله نیز باید بدون ابهام برای افکار عمومی تشریح شود.

روستا را نمی‌توان فقط با شعارِ جلوگیری از مهاجرت نگه داشت. ماندگاری روستاییان زمانی معنا پیدا می‌کند که مردم آثار توسعه و توجه مسئولان را در زندگی روزمره خود ببینند؛ از راه مناسب و معبر آسفالته گرفته تا دسترسی به خدمات و زیرساخت‌های ضروری.

رسانه «کردتودی» این موضوع را به عنوان یک مطالبه عمومی و در راستای صیانت از بیت‌المال و حقوق روستاییان مطرح می‌کند و انتظار دارد مسئولان مربوطه، به‌جای پاسخ‌های کلی، زمان‌بندی و برنامه مشخصی برای تعیین تکلیف معابر زیرسازی‌شده ارائه دهند.

اکنون مطالبه روشن است: اعتبار هزینه شده، زیرسازی انجام شده و مردم منتظرند؛ آسفالت این معابر چه زمانی اجرا خواهد شد؟

نویسنده: طاهره جلوخانی فعال رسانه‌ای