به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»،  امروز در تقویم جهانی به نام روز جهانی چراغ‌راهنمایی و رانندگی نام‌گذاری شده است، روزی که شاید بیش از آنکه صرفاً یادآور یک ابزار کنترل ترافیک باشد، فرصتی برای بازنگری در رفتارهای ترافیکی و میزان احترام ما به قانون باشد.

 چراغ‌راهنمایی و رانندگی یکی از ساده‌ترین اما مهم‌ترین ابزارهای ایجاد نظم در خیابان‌هاست، سه‌رنگ قرمز، زرد و سبز، زبان مشترکی میان همه رانندگان جهان است، زبانی که اگر رعایت شود، بسیاری از تصادفات، بی‌نظمی‌ها و خطرات جاده‌ای کاهش پیدا می‌کند.

 اما مسئله اینجاست که داشتن چراغ‌راهنمایی به‌تنهایی کافی نیست، آنچه اهمیت دارد، فرهنگ استفاده از آن و احترام رانندگان به قوانین است.

 شهر دهگلان باوجود توسعه شهری و افزایش تعداد خودروها، تنها از یک چراغ‌راهنمایی و رانندگی در یکی از نقاط پرتردد شهر بهره می‌برد، چراغی که قرار است گره‌ای از مشکلات ترافیکی باز کند و رفت‌وآمد شهروندان را ایمن‌تر کند.

 اما متأسفانه گاهی مشاهده می‌شود برخی رانندگان بدون توجه به چراغ‌قرمز، مسیر خود را ادامه می‌دهند، گویی قانون برای آنها معنای دیگری دارد، عبورازچراغ‌قرمز شاید در نگاه برخی افراد تنها چند ثانیه صرفه‌جویی در زمان باشد، اما همین چند ثانیه می‌تواند به قیمت جان یک انسان تمام شود، هیچ عجله‌ای ارزش به خطر انداختن جان خود و دیگران را ندارد.

 بارها درباره ضرورت افزایش تجهیزات ترافیکی در شهرها صحبت شده است، از نصب چراغ‌های جدید گرفته تا اصلاح نقاط حادثه‌خیز و ساماندهی معابر، بدون شک توسعه زیرساخت‌های ترافیکی یک نیاز جدی برای شهر دهگلان است، اما نباید همه مشکلات را تنها به نبود امکانات نسبت داد.

 حتی اگر ده‌ها چراغ‌راهنمایی دیگر نیز در شهر نصب شود، تا زمانی که فرهنگ احترام به قانون در میان برخی رانندگان تقویت نشود، باز هم شاهد بی‌نظمی خواهیم بود، چراغ‌راهنمایی زمانی اثرگذار است که راننده پشت فرمان، خود را ملزم به رعایت قانون بداند؛ نه اینکه فقط زمانی توقف کند که دوربین یا پلیس حضور داشته باشد.

 خیابان‌های یک شهر، متعلق به همه شهروندان است، همان اندازه که یک راننده حق دارد سریع‌تر به مقصد برسد، یک عابر پیاده نیز حق دارد با امنیت از خیابان عبور کند، بی‌توجهی به چراغ‌قرمز، تنها یک تخلف رانندگی نیست، بلکه نشانه‌ای از بی‌توجهی به حقوق دیگران است.

 گاهی یک خودرو با عبور غیرمجاز از چهارراه، مسیر زندگی چند خانواده را تغییر می‌دهد، حادثه‌هایی که شاید با چند ثانیه صبر و رعایت قانون هرگز اتفاق نمی‌افتاد.

 در کنار مسئولیت شهروندان، دستگاه‌های مرتبط نیز وظایفی دارند، آموزش فرهنگ ترافیک باید از مدارس آغاز شود و در جامعه استمرار داشته باشد، همچنین نظارت جدی‌تر بر تخلفات رانندگی، به‌ویژه در نقاط پرتردد، می‌تواند نقش مهمی در کاهش رفتارهای پرخطر داشته باشد.

 مردم انتظار دارند مدیریت شهری و دستگاه‌های مسئول، علاوه بر پیگیری توسعه تجهیزات ترافیکی، برای ارتقای فرهنگ رانندگی نیز برنامه داشته باشند.

 گاهی تصور می‌کنیم رعایت قوانین کوچک اهمیتی ندارد، اما واقعیت این است که نظم اجتماعی از همین رفتارهای ساده شکل می‌گیرد، توقف پشت چراغ‌قرمز، بستن کمربند ایمنی، رعایت حق‌تقدم و احترام به عابر پیاده، همگی نشانه‌های یک جامعه قانونمند هستند.

 شهر زمانی زیباتر و امن‌تر خواهد شد که همه خود را بخشی از نظم آن بدانند، نه اینکه قانون را فقط برای دیگران لازم بدانند.

 در دهگلان شاید تنها یک چراغ‌راهنمایی وجود داشته باشد، اما همان یک چراغ نیز باید برای همه محترم باشد، توسعه شهر فقط با آسفالت و ساختمان اتفاق نمی‌افتد، شهری توسعه‌یافته است که مردمش به قانون، نظم و حقوق یکدیگر احترام بگذارند.

نویسنده: محمد خالدیان فعال رسانه‌ای