به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی کرد امروز، با پایان فصل تابستان و آغاز پاییز، فعالیت کشاورزان در بخش‌هایی از دشت لیلاخ وارد مرحله تازه‌ای شده و برداشت برخی محصولات کشاورزی آغاز شده است.
 
 در میان این محصولات، هویج یکی از محصولاتی است که در تعدادی از مزارع آبی شهرستان دهگلان کشت شده و اکنون برداشت آن آغاز شده است.
 
 محمد ناصرآبادی، از کشاورزان پیشرو منطقه لیلاخ، در گفت‌وگو با خبرنگار ما با اشاره به سطح زیر کشت هویج اظهار کرد: حدود سه هکتار از اراضی کشاورزی خود را به کشت این محصول راهبُردی اختصاص داده است.
 
 ناصرآبادی با بیان اینکه بخشی از هویج تولیدشده در بازار داخلی مصرف می‌شود، افزود: بخشی دیگر از محصول تولیدی به کشورهای دیگر از جمله عراق و کویت صادر می‌شود، وجود بازار صادراتی برای محصولات کشاورزی لیلاخ، موضوعی مهم برای اقتصاد منطقه محسوب می‌شود، چراکه در صورت برنامه‌ریزی مناسب، ایجاد زنجیره تولید، بسته‌بندی، فراوری و صادرات می‌تواند سهم بیشتری از درآمد حاصل از تولید را نصیب کشاورزان و فعالان اقتصادی منطقه کند.
 
 کشاورز تولید می‌کند، دیگران ارزش افزوده می‌برند

 یکی از مطالبات جدی کشاورزان لیلاخ، ایجاد صنایع تبدیلی و تکمیلی در نزدیکی مزارع تولید است، موضوعی که می‌تواند فاصله میان تولید محصول و خلق ارزش افزوده را کوتاه کند.
 
 
 ناصرآبادی با اشاره به قیمت فروش محصول بیان کرد: هویج برداشت‌شده را حدود ۳۰۰ هزار ریال به دلالان می‌فروشند، درحالی‌که فرآورده‌هایی مانند مربا باقیمت بسیار بالاتری در بازار عرضه می‌شود.
 
 
 این کشاورز معتقد است بخش مهمی از سود نهایی محصولات کشاورزی، به دلیل نبود صنایع تبدیلی در منطقه، خارج از چرخه اقتصادی کشاورز باقی می‌ماند.
 
 
 وی تأکید کرد: اگر در منطقه کارخانه یا واحدهای فراوری محصولات کشاورزی ایجاد شود، علاوه بر ایجاد فرصت‌های شغلی برای مردم، سود حاصل از فراوری و فروش محصولات نیز بیشتر به خود کشاورزان بازمی‌گردد و نقش دلالان در این زنجیره کاهش پیدا می‌کند.
 
 
 این مطالبه در واقع تنها درخواست برای احداث یک کارخانه نیست، بلکه صحبت از شکل‌گیری یک زنجیره اقتصادی کامل از مزرعه تا بازار است، زنجیره‌ای که می‌تواند برای کشاورز، کارگر، بسته‌بند، راننده، فعال حوزه صادرات و دیگر بخش‌های مرتبط، اشتغال ایجاد کند.
 
 
 حضور کارگران فصلی در مزارع لیلاخ

 رونق برداشت محصولات کشاورزی در لیلاخ تنها برای کشاورزان درآمد ایجاد نمی‌کند، بلکه در فصل برداشت، زمینه حضور کارگران فصلی از دیگر نقاط کشور را نیز فراهم می‌کند.
 
 
 یکی از کارگران حاضر در منطقه می‌گوید حدود چهار ماه است که به همراه خانواده خود از دزفول به منطقه لیلاخ آمده و تا یک ماه دیگر نیز برای برداشت دیگر محصولات کشاورزی در منطقه حضور خواهد داشت، وی وضعیت برداشت محصولات کشاورزی در سال جاری را مناسب توصیف کرد.
 
 
 حضور کارگران فصلی از استان‌ها و شهرستان‌های دیگر، بخشی از ظرفیت اقتصادی کشاورزی منطقه را نشان می‌دهد، ظرفیتی که اگر با صنایع تبدیلی، بسته‌بندی و فراوری تکمیل شود، می‌تواند فرصت‌های شغلی پایدارتر و گسترده‌تری نیز ایجاد کند.
 
 
 خاموشی‌ها، چالش پنهان کشاورزان

 در کنار موضوع برداشت و بازار فروش، کشاورزان لیلاخ همچنان از مشکلاتی سخن می‌گویند که در طول فصل کشت و داشت، بر میزان تولید محصولات اثر گذاشته است، قطعی‌های برق چاه‌های کشاورزی از جمله مهم‌ترین مسائلی است که کشاورزان منطقه بر تأثیر آن بر تولید تأکید دارند.
 
 
 شیخ اسماعیل سیفی، کشاورز ساکن روستای مبارک‌آباد، با اشاره به تأثیر خاموشی‌ها بر تولید گندم اذعان کرد: قطعی برق برای کشاورزان بسیار تأثیرگذار بوده است.
 
 
 وی افزود: اگر قطعی برق اتفاق نمی‌افتاد، انتظار داشت در هر هکتار گندم حداقل ۱۰ تن برداشت کند، اما باوجود خاموشی‌های چندساعته چاه‌های کشاورزی، میزان برداشت وی به حدود چهار تن در هر هکتار رسیده است.
 
 
 سیفی قطعی‌های مکرر و چندساعته چاه‌های کشاورزی را موجب واردشدن خسارت به کشاورزی منطقه دانست و بر ضرورت توجه جدی به مشکلات بخش کشاورزی تأکید کرد.
 
 
 کشاورزی خانوادگی در دشت لیلاخ

 یکی دیگر از ویژگی‌های کشاورزی در منطقه لیلاخ، مشارکت اعضای خانواده در مراحل مختلف تولید است.
 
 طهماسبی، از فعالان بخش کشاورزی منطقه، با اشاره به این موضوع عنوان کرد: بسیاری از کشاورزان لیلاخ مراحل کاشت، داشت و برداشت محصولات خود را به‌صورت خانوادگی انجام می‌دهند و اعضای خانواده در بخش‌های مختلف این فرایند مشارکت دارند.
 
 
 این الگوی سنتی در کنار ظرفیت‌های جدید کشاورزی می‌تواند زمینه‌ساز تقویت اقتصاد روستایی و حفظ اشتغال در منطقه باشد، مشروط بر اینکه تولیدکننده بتواند سهم مناسبی از ارزش واقعی محصول خود را دریافت کند.
 
 
 تولید انواع محصولات کشاورزی در دشت لیلاخ، ظرفیت قابل‌توجهی برای توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی ایجاد کرده است، ظرفیتی که می‌تواند از خام‌فروشی محصولات جلوگیری کرده و ارزش افزوده بیشتری را در منطقه ایجاد کند.
 
 
 هویج تنها یک نمونه از محصولاتی است که می‌تواند پس از برداشت، وارد چرخه فراوری، بسته‌بندی و صادرات شود، تبدیل محصولات کشاورزی به فرآورده‌های غذایی، ایجاد سردخانه و مراکز بسته‌بندی و توسعه زنجیره صادرات، مجموعه اقداماتی است که می‌تواند فاصله میان تولید و بازار را کاهش دهد.
 

 برداشت هویج در مزارع لیلاخ بار دیگر ظرفیت بالای کشاورزی شهرستان دهگلان را به نمایش گذاشته است، ظرفیتی که از تولید آغاز می‌شود، اما نباید در مرحله فروش محصول خام متوقف بماند، ایجاد صنایع تبدیلی، توسعه بازارهای صادراتی، کاهش وابستگی کشاورزان به دلالان و مدیریت مشکلاتی مانند خاموشی چاه‌های کشاورزی، می‌تواند زمینه را برای تبدیل ظرفیت کشاورزی لیلاخ به یک زنجیره اقتصادی پایدار فراهم کند، زنجیره‌ای که سود آن بیش از گذشته به تولیدکننده و مردم منطقه برسد.