یادداشت؛
چرخهایی که با درِ بطری میچرخند
پنجمین ویلچر حاصل پویش مردمی جمعآوری درِ بطریهای پلاستیکی در بیجار بهزودی برای یکی از افراد دارای معلولیت تهیه میشود؛ حرکتی که نشان میدهد مشارکت شهروندان، هم به محیط زیست جان میبخشد و هم امید را به زندگی بازمیگرداند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، گاهی بزرگترین اتفاقها از کوچکترین کارها آغاز میشوند. درِ بطری پلاستیکی، پس از مصرف، معمولاً راهی سطل زباله یا طبیعت میشود؛ اما در بیجار، همین قطعه کوچک پلاستیکی، سالهاست معنای دیگری پیدا کرده است.
اینجا هر درِ بطری میتواند چرخهای یک ویلچر را به حرکت درآورد و در همان حال، سهمی در پاکتر ماندن طبیعت داشته باشد.
پویش مردمی جمعآوری درِ بطریهای پلاستیکی که با همت فعالان محیط زیست و تشکلهای مردمی در بیجار شکل گرفته، امروز دیگر یک برنامه مقطعی نیست؛ بلکه به فرهنگی ارزشمند در میان شهروندان تبدیل شده است.
فرهنگی که ثابت کرده کار خیر، همیشه به سرمایههای بزرگ نیاز ندارد و گاهی از کنار گذاشتن یک درِ بطری آغاز میشود.
ثمره این همراهی، امروز کاملاً ملموس است، برگزارکنندگان این پویش اعلام کردهاند که با پایان این مرحله، پنجمین ویلچر برای یکی از افراد دارای معلولیت نیازمند تهیه خواهد شد؛ موفقیتی که نشان میدهد استمرار فعالیتهای مردمی، میتواند آثار ماندگار و انسانی بر جای بگذارد.
شعار این پویش، ساده اما عمیق است؛ «هر درِ بطری، دو حرکت زیبا.» نخست، مشارکت در تهیه ویلچر برای افراد دارای معلولیت و دوم، حفاظت از محیط زیست از طریق جمعآوری و بازیافت پسماندهای پلاستیکی.
این پویش با همکاری انجمن لالههای نسار گروس، پاکبانان طبیعت گروس، خانه مشارکت در سلامت، خانه تشکلها و مشارکتهای اجتماعی و جمعی از فعالان اجتماعی و دوستداران محیط زیست برگزار میشود؛ مجموعهای که بدون هیاهو، سالهاست مسئولیت اجتماعی را به زبان عمل معنا کردهاند.
تجربه استانهای دیگر نیز نشان داده است که چنین حرکتهایی میتواند نتایج ارزشمندی به همراه داشته باشد، بطور مثال در خوزستان، کمپین مشابه توانسته است تاکنون بیش از ۲۰ ویلچر برای افراد دارای معلولیت تهیه کند و همین تجربه ثابت کرده است که اگر مردم کنار هم قرار بگیرند، کوچکترین کمکها نیز به نتایجی بزرگ تبدیل میشود.
درِ بطریهای پلاستیکی به دلیل جنس متفاوت، باید جدا از بطریها بازیافت شوند و متأسفانه بخش زیادی از آنها در طبیعت رها میشوند، جمعآوری این قطعات کوچک، علاوه بر کاهش آلودگی خاک و محیط زیست، امکان بازگشت آنها به چرخه تولید را فراهم میکند و هزینه خرید تجهیزات توانبخشی را نیز تأمین میکند.
شاید ارزش مالی یک درِ بطری ناچیز باشد، اما ارزش اجتماعی آن بسیار فراتر از قیمتش است، هر درِ بطری، نمادی از مسئولیتپذیری، همدلی و مشارکت شهروندانی است که باور دارند ساختن جامعهای بهتر، از رفتارهای کوچک روزانه آغاز میشود.
اکنون که پنجمین ویلچر این پویش در آستانه تهیه قرار دارد، شاید مهمترین پیام آن این باشد که سرمایه اصلی هر جامعه، نه بودجههای کلان، بلکه انسانهایی هستند که بیادعا برای یکدیگر قدم برمیدارند.
بیجار امروز تنها درِ بطری جمعآوری نمیکند؛ امید جمع میکند، مهربانی را بازیافت میکند و چرخهای زندگی را به حرکت درمیآورد. شاید همین، زیباترین تعریف از یک کار خیر باشد؛ کاری که هم طبیعت نفس میکشد و هم انسانی دوباره طعم حرکت را میچشد.
انجمنهای لاله های نسار گروس، پاکبانان طبیعت گروس و خانه مشارکت در سلامت بیجار امسال هم میتوانند پنجمین ویلچر را با مشارکت مردم تهیه کنند و به نیازمند واقعی اهدا کنند.
نویسنده: بهزاد محمدیان فعال محیط زیستی
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!