به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، تاریخ انقلاب‌های بزرگ جهان، روایتگر الگویی است که در آن روشنفکران با وعده‌های روشن‌فکری، توده‌های مردم را به هزینه دادن و خون ریختن وا می‌دارند؛ اما به محض رسیدن به مرحله ثمردهی و تقسیم غنایم قدرت و ثروت با تکیه بر برتری آموزشی و طبقه‌ای خود مردم را از عرصه کنار زده و بر اریکه حاکمیت می‌نشینند. 

این چرخه، فرجام بسیاری از جنبش‌ها بوده است؛ از انقلاب کبیر فرانسه که پس از کمتر از چهار دهه به حاکمیت مجدد بوربون‌ها بازگشت تا انقلاب توده‌ای شوروی که به دیکتاتوری سیاه استالین انجامید و یا حتی جنبش مشروطه ایران که مسیر دشواری را از عدالت‌خانه تا دیکتاتوری رضاخان طی کرد، اما بر خلاف این الگو، انقلاب اسلامی ایران با تدبیر امام خمینی (ره) با ایجاد بسترهای انتخاباتی گسترده و مکرر در همان سال‌های نخست، مانع از این «خواب پنبه‌خوری شترمرغان فرنگ‌زده» شد و حضور مقتدرانه مردم را در ساختار قدرت تثبیت کرد.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که روشنفکران غرب‌زده که در دوران انقلاب کمترین هزینه‌ای نپرداخته بودند، اکنون با استفاده از ابزارهای نوین رسانه‌ای، هنر و بازی‌های رسانه‌ای، در پی بازسازی نقش خود هستند. این جریان که با تکیه بر آموزش‌های غربی، خود را ارجعی بر علما و انقلابیون می‌دانند تلاش می‌کند با عملیات‌های روانی از خستگی یا نگرانی‌های مشروع مردم سوءاستفاده کند.

در شرایط کنونی، زمانی که ایران پس از تحمل هزینه‌های سنگین در جنگ ۱۲ روزه، کودتای دی‌ماه و دفاع ۴۰ روزه به ایستادگی مقتدرانه در برابر دشمنان دست یافته، بخشی از این جریان با ترویج تئوری «بدیم بره» سعی در خلوت کردن خیابان‌ها دارند. این جریان با تحریف حقایق، هزینه‌های جنگ را بزرگ‌نمایی و هزینه سازش را پنهان می‌کنند. آن‌ها با ریختن «اشک تمساح» برای سفره مردم، در واقع به دنبال خفه کردن مطالبات انقلابی و حذف مردم از سیستم تصمیم‌گیری در مرحله حساس مقابله با تجاوزگری آمریکا و رژیم صهیونیستی هستند.

بر اساس تحلیل‌های موجود، تفاوت بنیادین میان این دو جبهه در مفهوم «مردم‌سالاری» است. در حالی که جریان غرب‌گرا به دنبال بازگشت به مدل‌های دیکتاتوری پوشیده در لباس آزادی است، مردم مبعوث شده با تکیه بر برکت خون امام شهید، به دنبال تحقق واقعی حقوق خود در نظام جمهوری اسلامی هستند. 

کارشناسان معتقدند این «بعثت جدید» مردمی، کم از سال ۵۷ ندارد؛ با این تفاوت که امروز مردم بیدارتر از همیشه، با شناخت دقیق از توطئه‌های رسانه‌ای، از جایگاه خود در برابر تبدیل شدن «جمهوری» به ابزاری در دست روشنفکران فرنگ‌زده دفاع می‌کنند.

در پایان، با تأکید بر اینکه وحدت ملی نباید به عنوان اسم رمز برای حذف مردم از صحنه عمل شود، جریان‌های وفادار به انقلاب بر ضرورت رسوا کردن چهره واقعی این تفکر ضد‌مردمی تأکید دارند. نگاه مردم امروز به سوی رهبری و حفظ ثبات ملی، نشان‌دهنده آن است که قرار نیست اجازه داده شود «جمهوریت» در گیر و دارِ منافع حزبی و فرنگ‌زده‌های غرب‌گدا، قربانی شود. 

مردم، با ایستادگی در کنار محورهای اصلی مقاومت و حمایت از رهبران الهی نشان داده‌اند که مسیر رسیدن به خروج کامل دشمن از منطقه و نابودی رژیم صهیونیستی، از مسیر مبارزه و حضور فعال توده‌ها می‌گذرد، نه از مسیر سازش‌های تحمیلی نخبگان فرنگ‌زده.

نویسنده: محدثه زندی، فعال رسانه‌ای