به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی»، همزمان با آغاز فصل برداشت آفتابگردان در شهرستان کامیاران، مزارع این منطقه روزهای طلایی خود را سپری می‌کنند؛ جایی که در میان کاهش منابع آبی و ضرورت تغییر الگوی کشاورزی، کشاورزان با تکیه بر تناوب کشت، روش‌های نوین آبیاری و استفاده از ارقام اصلاح‌شده، خود را برای برداشت بیش از ۷۰۰ تن تخمه آفتابگردان آماده می‌کنند.

این روزها اگر گذر کسی به مزارع کشاورزی کامیاران بیفتد، پیش از هر چیز رنگ طلایی آفتابگردان‌ها چشم را می‌گیرد؛ مزرعه‌هایی که در زیر تابش آفتاب، حاصل ماه‌ها تلاش کشاورزان را به نمایش گذاشته‌اند. دانه‌هایی که امروز در دل این گل‌های زرد پنهان شده‌اند، نتیجه انتخابی است که سال‌هاست کشاورزان منطقه میان نیاز به افزایش تولید و ضرورت صیانت از منابع طبیعی دنبال می‌کنند.

آفتابگردان در کامیاران تنها یک محصول اقتصادی نیست؛ بخشی از چرخه تناوب کشت غلات در این شهرستان به شمار می‌رود و همین ویژگی سبب شده است توسعه کشت آن در برنامه‌های کشاورزی منطقه جایگاه ویژه‌ای پیدا کند.

کشت ۳۵۰ هکتار آفتابگردان در کامیاران

مدیر جهاد کشاورزی شهرستان کامیاران با اشاره به آغاز فصل برداشت این محصول اظهار کرد: در سال زراعی جاری، ۳۵۰ هکتار از اراضی کشاورزی شهرستان به کشت آفتابگردان اختصاص یافته است.

کمال رستمی با بیان اینکه وضعیت مزارع از نظر سبزینگی و رشد محصول مطلوب است، افزود: با توجه به شرایط موجود، پیش‌بینی می‌شود امسال بیش از ۷۰۰ تن تخمه آفتابگردان باکیفیت از سطح مزارع شهرستان برداشت و روانه بازار مصرف شود.

وی کشت آفتابگردان را یکی از محصولات مهم در چرخه تناوب کشت غلات منطقه دانست و گفت: توجه به تناوب کشت می‌تواند ضمن کمک به پایداری تولید، در مدیریت بهتر خاک و افزایش بهره‌وری اراضی کشاورزی نیز مؤثر باشد.

این رویکرد در شرایطی دنبال می‌شود که کشاورزی کشور با چالش جدی کمبود آب روبه‌رو است و ادامه مسیر کشاورزی سنتی، دیگر پاسخگوی نیازهای تولید و حفظ منابع آبی نیست. از همین رو، حرکت به سمت آبیاری نوین و مدیریت مصرف آب، به یکی از ضرورت‌های جدی بخش کشاورزی در کامیاران تبدیل شده است.

موچش؛ سهم قابل توجه در تولید آفتابگردان آجیلی

در این میان، بخش موچش نیز یکی از مناطق مهم تولید آفتابگردان آجیلی در شهرستان کامیاران است. بیش از ۲۰۰ هکتار از اراضی این بخش به کشت این محصول اختصاص یافته و بخشی از کشاورزان با عبور از شیوه‌های سنتی، استفاده از فناوری‌های نوین را در دستور کار قرار داده‌اند.

چنور ساعدی، مسئول مرکز جهاد کشاورزی بخش موچش، با اشاره به سطح زیر کشت آفتابگردان در این بخش اظهار کرد: امسال بالغ بر ۲۰۰ هکتار از اراضی موچش زیر کشت آفتابگردان آجیلی رفته است.

وی افزود: از این میزان، ۳۵ هکتار از اراضی پایاب سدهای امیرآباد و رمشت با استفاده از روش نوین آبیاری و نوار تیپ آبیاری شده است.

ساعدی استفاده از نوار تیپ را اقدامی مؤثر در مدیریت مصرف آب عنوان کرد و گفت: توسعه روش‌های نوین آبیاری می‌تواند ضمن کاهش مصرف آب، شرایط مناسب‌تری را برای رشد گیاه فراهم کرده و در نهایت موجب افزایش عملکرد محصول شود.

تجربه کشاورزان این منطقه نیز نشان می‌دهد تفاوت میان روش‌های سنتی و نوین تنها در میزان مصرف آب خلاصه نمی‌شود؛ بلکه مدیریت دقیق‌تر آب و تغذیه گیاه، در کنار انتخاب رقم مناسب، می‌تواند میزان تولید در واحد سطح را نیز به شکل محسوسی افزایش دهد.

از یک تن تا رکورد ۵ تن در هکتار

مسئول مرکز جهاد کشاورزی بخش موچش با اشاره به میزان عملکرد ارقام مختلف آفتابگردان در این منطقه بیان کرد: میانگین عملکرد ارقام محلی در هر هکتار بین یک هزار تا یک هزار و ۲۰۰ کیلوگرم است، در حالی که عملکرد ارقام هیبرید به حدود ۲.۵ تن در هکتار می‌رسد.

اما این پایان ماجرا نیست؛ چراکه برخی کشاورزان پیشرو در موچش با بهره‌گیری همزمان از روش‌های نوین آبیاری و تغذیه مناسب گیاهی توانسته‌اند عملکرد مزارع خود را تا ۵ تن در هکتار افزایش دهند.

این اختلاف عملکرد، تصویری روشن از ظرفیت‌های نهفته در مزارع منطقه ارائه می‌کند؛ ظرفیتی که نشان می‌دهد افزایش تولید لزوماً به معنای افزایش سطح زیر کشت نیست و گاهی می‌توان با مدیریت بهتر نهاده‌ها، اصلاح شیوه آبیاری و انتخاب ارقام مناسب، از همان زمین و با منابع محدود، محصول بیشتری به دست آورد.

آفتابگردان؛ محصولی برای روزهای کم‌آبی

تجربه کامیاران در کشت آفتابگردان را می‌توان نمونه‌ای از تلاش کشاورزان برای سازگار شدن با شرایط جدید اقلیمی و آبی دانست. در سال‌هایی که مسئله آب به یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های کشاورزی تبدیل شده، توسعه شیوه‌های نوین آبیاری دیگر یک انتخاب تجملی نیست، بلکه ضرورتی برای ادامه تولید محسوب می‌شود.

آبیاری با نوار تیپ، استفاده از ارقام اصلاح‌شده و هیبرید، مدیریت تغذیه گیاه و توجه به تناوب کشت، مجموعه اقداماتی است که می‌تواند مسیر کشاورزی منطقه را از تولید سنتی به سمت کشاورزی بهره‌ور و پایدار تغییر دهد.

در این میان، نقش کشاورزان پیشرو بیش از گذشته اهمیت پیدا می‌کند؛ کشاورزانی که با آزمودن روش‌های جدید، عملاً نشان داده‌اند می‌توان در کنار افزایش تولید، مصرف منابع را نیز مدیریت کرد. ثبت عملکرد ۵ تن در هکتار در برخی مزارع آفتابگردان، نمونه‌ای از همین ظرفیت است.

حالا در کامیاران، گل‌های آفتابگردان یکی پس از دیگری سر به پایین خم می‌کنند تا دانه‌هایشان را به دست کشاورز بسپارند. پشت این تصویر ساده، اما داستانی بزرگ‌تر جریان دارد؛ داستان تلاش برای اینکه زمین همچنان محصول بدهد، آب کمتر مصرف شود و کشاورزی بتواند در برابر تغییرات اقلیمی و محدودیت منابع دوام بیاورد.

پیش‌بینی برداشت بیش از ۷۰۰ تن تخمه آفتابگردان از ۳۵۰ هکتار اراضی شهرستان، تنها یک عدد در آمار تولید کشاورزی نیست؛ نشانه‌ای از ظرفیت‌های اقتصادی منطقه و نتیجه تلاش برای پیوند میان دانش، تجربه و فناوری در مزرعه است.

اگر این مسیر با توسعه آبیاری نوین، ترویج ارقام پربازده و آموزش روش‌های مدیریت مزرعه ادامه پیدا کند، آفتابگردان می‌تواند در کنار نقش خود در تناوب کشت غلات، به یکی از محصولات مهم و اقتصادی کامیاران تبدیل شود؛ محصولی که در دل مزارع طلایی این شهرستان، هم نوید رونق تولید را می‌دهد و هم ضرورت حفاظت از منابع آب را یادآوری می‌کند.

انتهای خبر/