به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی»، در روزگاری که هیاهوی جهان، گاه آدمی را از خلوت خویش دور می‌کند، هنوز دل‌هایی هستند که راه آسمان را از سجاده می‌جویند؛ نوجوانانی که نماز را نه فقط آیینی روزانه، بلکه چراغی برای زیستن می‌دانند.

سیده‌سارا سلیمانی، دانش‌آموز پایه نهم دبیرستان نمونه دولتی سهروردی، یکی از همین نوجوانان است؛ دختری از دیار سرسبز لیلاخ، سرزمین شیدای نازار و کوه سرمه‌لی، که این‌بار نام کردستان را در یک رقابت ملی بر سر زبان‌ها انداخت.

او در اجلاسیه سراسری نماز که در سمنان برگزار شد، در جمع ۱۰ برگزیده سطح کشوری، توانست رتبه نخست را از آن خود کند؛ موفقیتی که به گفته خودش، حاصل سال‌ها انس با قرآن، پایبندی به نماز و عبور از فراز و نشیب‌های زندگی است.

سلیمانی درباره مسیر رسیدن به این موفقیت می‌گوید: «به اینجا رسیدنم پر از فراز و نشیب بود، اما نتوانست در عزم و اراده من تأثیری بگذارد. برای ماندن و ادامه دادن جنگیدم، تلاش کردم و با سختی‌ها کنار آمدم تا توانستم به اینجا برسم.»

از کودکی با قرآن و نماز

این نوجوان موفق، راز موفقیت خود را در پیوند همیشگی با نماز و قرآن می‌داند و معتقد است این دو موهبت الهی از نخستین سال‌های زندگی در اولویت او قرار داشته‌اند.

او با اشاره به اینکه از کودکی نمازهایش را به‌موقع اقامه کرده و با قرآن انس داشته است، از سفر به خانه خدا در دوران کودکی نیز به عنوان یکی از تجربه‌های معنوی مهم زندگی خود یاد می‌کند.

سلیمانی حج را نوعی خودسازی فردی می‌داند و می‌گوید انسان با حضور در خانه خدا، به دنبال سعادت دنیا و آخرت است؛ سفری که به باور او، تنها یک سفر معنوی نیست، بلکه می‌تواند انسان را در مسیر شناخت بیشتر خویشتن قرار دهد.

موفقیت از سجاده آغاز می‌شود

برای سیده‌سارا، موفقیت تنها به معنای ایستادن بر سکوی نخست یک رقابت نیست؛ بلکه ریشه موفقیت را باید در ارتباط انسان با خدا، توکل و پشتکار جست‌وجو کرد.

وی می‌گوید: دلیل موفقیتم را در ادای نماز سر وقت می‌دانم. شرط موفقیت هر انسانی در ابتدا توکل به ذات حق و پشتکار خویش است.

این دانش‌آموز نوجوان بر اهمیت شناخت خدا در سال‌های نوجوانی و جوانی تأکید دارد و معتقد است انسان نباید شناخت و معرفت را به سال‌های پیری موکول کند؛ چراکه جوانی بهترین فرصت برای ساختن شخصیت و آینده انسان است.

پدری که «کوه» بود

پشت هر موفقیت، گاهی قصه‌ای از حمایت و همراهی خانواده نهفته است؛ قصه‌ای که در روایت سیده‌سارا، رنگ و بوی پدرانه‌ای پررنگ دارد.

او موفقیت خود را مرهون حمایت‌های پدرش می‌داند و می‌گوید پدرش همواره در کنار او بوده و با حمایت‌هایش اجازه نداده در مسیر زندگی احساس تنهایی یا تردید کند.

سلیمانی پدرش را به «کوهی بزرگ و استوار» تشبیه می‌کند؛ تکیه‌گاهی که به او اطمینان داده تا با قدرت بیشتری قدم در مسیر پیشرفت بگذارد.

او البته نقش مادر و برادرانش را نیز در شکل‌گیری شخصیت و موفقیت خود پررنگ می‌داند و خانواده را نخستین و مهم‌ترین نهاد تربیتی انسان معرفی می‌کند؛ جایی که به تعبیر او، ریشه‌های شخصیت آدمی شکل می‌گیرد.

چرا برخی نوجوانان با نماز ارتباط نمی‌گیرند؟

شاید یکی از متفاوت‌ترین بخش‌های نگاه این نوجوان، تحلیل او از فاصله گرفتن برخی نوجوانان از نماز باشد.

سیده‌سارا معتقد است یکی از دلایل این فاصله آن است که برخی، نماز را امری خشک و رسمی می‌بینند؛ در حالی که نماز می‌تواند رابطه‌ای زنده و عمیق میان انسان و خالق هستی باشد.

او با اشاره به داستان سرپیچی ابلیس از فرمان الهی، بر اهمیت اطاعت و بندگی در برابر خداوند تأکید می‌کند و می‌گوید انسان باید جایگاه سجده و بندگی در برابر خالق خود را درک کند.

حجاب؛ تنها پوشش نیست

این نوجوان موفق در تعریف خود از حجاب نیز نگاهی فراتر از ظاهر و پوشش دارد.

به اعتقاد او، حجاب تنها مختص زنان نیست و مردان نیز در رفتار، نگاه و کردار خود باید حریم‌هایی را رعایت کنند.

سلیمانی برای مردان، معرفت، دین‌داری، چشم‌پاکی، وفاداری و مردانگی را بخشی از مفهوم حجاب می‌داند و درباره زنان نیز عفت، پاک‌دامنی، حفظ حرمت خویشتن و متعهد بودن را از جلوه‌های حجاب برمی‌شمارد.

نماز؛ حریمی میان انسان و خدا

سیده‌سارا نماز را چیزی فراتر از یک عمل عبادی می‌داند؛ او نماز را «حجاب و حرمتی میان خود و خدا» توصیف می‌کند؛ حریمی که نباید شکسته شود.

او در عین حال، خدمت به مردم را بزرگ‌ترین عبادت می‌داند و تأکید می‌کند که طاعات و عبادات در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند.

در نگاه او، نماز زمانی می‌تواند زندگی انسان را متحول کند که از یک عادت روزمره فراتر رود و با دل خوانده شود.

مسیر سیده‌سارا اما به این موفقیت ختم نمی‌شود. او آینده‌ای را ترسیم می‌کند که در آن علم و ایمان در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.

این دانش‌آموز کردستانی می‌گوید اگر خداوند یاری‌اش کند، می‌خواهد در مسیر علم و پیشرفت حرکت کند و در کنار آن، به یک «دعوتگر دین» تبدیل شود؛ کسی که بتواند دیگران را به دین و معنویت دعوت کند.

او بر این باور است که «نماز فقط یک عمل عبادی نیست، بلکه یک سبک زندگی است» و اگر انسان آن را با دل بخواند، نماز می‌تواند مسیر زندگی او را روشن کند.

زندگی؛ فرصتی کوتاه برای خوب زیستن

سیده‌سارا در پایان، خطاب به نوجوانان و جوانان این سرزمین، از آنان می‌خواهد با تفکر و تعقل بیشتری وارد میدان زندگی شوند؛ میدانی که سرشار از اتفاقات تلخ و شیرین است و هر رخداد آن می‌تواند به تجربه‌ای برای انسان تبدیل شود.

او با نگاهی تأمل‌برانگیز می‌گوید انسان‌ها ماندنی نیستند و آمده‌اند که روزی این دنیا را ترک کنند؛ پس چه زیباست که در این فرصت کوتاه، خاطراتی خوش و اتفاقاتی نیک از خود به جا بگذارند.

روایت سیده‌سارا، روایت یک رتبه ملی صرف نیست؛ روایت نوجوانی است که از سجاده‌ای کوچک در خانه، به میدان افتخار ملی رسیده و می‌خواهد میان علم، ایمان و خدمت به مردم پلی بسازد؛ شاید قصه او یادآوری این حقیقت باشد که گاهی قله‌ها، از همان جایی آغاز می‌شوند که انسان در خلوت خویش سر بر سجده می‌گذارد.

انتهای خبر/