به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «کردتودی»،  صبح که بر شانه‌های کوهستان‌های کامیاران می‌نشیند، دشت آرام‌آرام از خواب بیدار می‌شود؛ نسیمی خنک از میان مزارع می‌گذرد و ردیف‌های سبز ذرت، چشم‌اندازی از تلاش و امید را پیش روی کشاورزان ترسیم می‌کند.

 اینجا زمین تنها بستری برای کشت نیست؛ بخشی از زندگی مردمانی است که سال‌هاست با خاک، آب و فصل‌ها همراه شده‌اند و معیشت خود را از دل همین مزارع به دست می‌آورند.

در میان محصولات زراعی این شهرستان، ذرت علوفه‌ای جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است؛ محصولی که از یک سو با شرایط اقلیمی منطقه سازگار است و از سوی دیگر، پیوندی مستقیم با رونق دامداری و تأمین خوراک دام دارد.

هر هکتار از این مزارع، حاصل ماه‌ها کار و مراقبت کشاورز است؛ از آماده‌سازی زمین و کاشت بذر تا آبیاری، مراقبت‌های زراعی و سرانجام برداشت محصول.

در سال‌هایی که توجه به بهره‌وری منابع، مدیریت مصرف آب، حفظ حاصلخیزی خاک و حرکت به سمت کشاورزی پایدار بیش از گذشته اهمیت یافته، اجرای طرح الگوی کشت نیز به یکی از محورهای مهم سیاست‌گذاری در بخش کشاورزی تبدیل شده است.

در کامیاران نیز کشاورزان با قرار دادن ذرت در چرخه تناوب زراعی، بخشی از اراضی خود را به تولید این محصول اختصاص داده‌اند؛ اقدامی که علاوه بر تنوع‌بخشی به تولیدات کشاورزی، می‌تواند حلقه ارتباط میان زراعت و دامپروری منطقه را مستحکم‌تر کند.

اکنون در گوشه‌وکنار مزارع کامیاران، کشت ذرت علوفه‌ای به بخشی از تقویم کشاورزی تبدیل شده و سالانه صدها هکتار از زمین‌های زراعی شهرستان زیر کشت این محصول می‌رود؛ محصولی که آمار تولید آن، از ظرفیت قابل توجه منطقه برای تأمین بخشی از نیاز واحدهای دامداری حکایت دارد.