به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، روستای چنگیزقلعه از توابع بخش مرکزی شهرستان بیجار، روزگاری نه‌چندان دور با بحران شدید کمبود آب دست‌وپنجه نرم می‌کرد؛ مشکلی که حدود چهار سال پیش با انعکاس دقیق و مستمر رسانه مردمی کردتودی و ورود مستقیم فرماندار وقت و اداره آب و فاضلاب، به نقطه پایانی رسید و نعمت آب شرب پایدار به خانه‌های روستاییان بازگشت.

اما گویی سرنوشت این دیار، آزمودن صبر مردمانش است؛ چراکه امروز در سال ۱۴۰۵، درست زمانی که خاطره تشنگی کمرنگ شده، زخم تازه‌ای بر پیکره روستا سر باز کرده که شاید از بی‌آبی هم تلخ‌تر و خطرناک‌تر باشد، این بار مشکل نه نبودن آب، بلکه «نبودن جایی برای رفتن آب» است؛ معضلی که سایه سنگین بیماری و نگرانی را بر زندگی روزمره اهالی انداخته است.

بحران فعلی چنگیزقلعه، ناشی از اجرای ناقص شبکه جمع‌آوری فاضلاب است، اگرچه شبکه لوله‌کشی در سطح روستا اجرا شده و فاضلاب خانگی را جمع‌آوری می‌کند، اما در نقطه خروجی که دقیقاً در ورودی اصلی روستا قرار دارد، هیچگونه تأسیسات تصفیه یا دفع اصولی وجود ندارد.

 در عوض، فاضلاب خام و تصفیه‌نشده به صورت کاملاً رها در فضای سبز حاشیه جاده تخلیه می‌شود، این رهاسازی غیراصولی، نه‌تنها منظره ورودی روستا را به باتلاقی بدبو تبدیل کرده، بلکه بوی تعفن آن در تمام ساعات روز، مشام عابران و ساکنان را آزار می‌دهد و نفس کشیدن را در این منطقه دشوار ساخته است.

پیامدهای این وضعیت فراتر از یک مسئله زیست‌محطلوبی صرف است و مستقیماً سلامت عمومی جامعه محلی را تهدید می‌کند، تجمع فاضلاب در فضای باز، به کانون تکثیر حشرات موذی، مگس و پشه تبدیل شده و خطر شیوع بیماری‌های عفونی، گوارشی و تنفسی را به شدت افزایش داده است، والدین روستایی با نگرانی عمیق از بازی کودکان در نزدیکی این کانون آلودگی سخن می‌گویند و سالمندان نیز از تشدید مشکلات ریوی و آلرژی‌های فصلی گلایه دارند.

آنچه دردآورتر است، اینکه این مخاطرات دقیقاً در «ورودی» روستا متمرکز شده؛ جایی که باید نماد طراوت و خوشامدگویی باشد، اما اکنون به یادآورنده‌ای دائمی از یک نقص زیرساختی تبدیل گشته است.

این شرایط، موجی از مطالبه‌گری را در میان اهالی چنگیزقلعه برانگیخته است، مردمی که چهار سال پیش با اعتماد به رسانه و مسئولان، طعم شیرین حل مشکل آب را چشیدند، اکنون انتظار دارند همان الگوی موفق تکرار شود.

آنان تأکید دارند که اجرای شبکه فاضلاب بدون احداث تصفیه‌خانه و سیستم دفع ایمن، مانند ساختن خانه بدون سقف است؛ کاری نیمه‌تمام که نه‌تنها مشکلی را حل نکرده، بلکه معضل جدیدی خلق کرده است.

درخواست مشخص و فوری اهالی، تکمیل چرخه مدیریت فاضلاب با احداث تأسیسات تصفیه استاندارد و انتقال محل تخلیه به نقطه‌ای امن و دور از بافت مسکونی است تا سلامت و آرامش به روستا بازگردد.

گزارش پیش‌رو با محوریت قرار دادن این مطالبه به حق، تلاش دارد صدای رسای مردم چنگیزقلعه را به گوش مسئولان برساند.

ما ضمن بررسی ابعاد فنی و بهداشتی این بحران، پیگیر پاسخ دستگاه‌های متولی خواهیم بود تا مشخص شود چرا پروژه‌ای که هدفش ارتقای بهداشت بوده، خود به منشأ آلودگی تبدیل شده است.

امید است همان‌طور که کردتودی چهار سال پیش کلید حل بحران آب را زد، امروز نیز با انعکاس دقیق این معضل، زمینه‌ساز رفع کامل مشکل فاضلاب و تکمیل زنجیره خدمات زیربنایی در این روستای محروم گردد؛ چراکه توسعه واقعی، تنها زمانی محقق می‌شود که هیچ عضوی از جامعه، در حسرت ابتدایی‌ترین مواهب بهداشتی نماند.

۱۰سال است با این مشکل روبه‌رو هستیم

حمید مرادی ساکن روستای چنگیزقلعه گفت: حدود ۱۰سال است که ساکنین روستا با معضل فاضلاب روبه‌رو است، در طول این مدت مردم چشم انتظار حرکتی از سوی مسئولان بودن، متاسفانه خیلی از مدیران آمدند و در این روستا وعده‌هایی دادند و رفتند ولی تا امروز اقدام مناسبی برای رفع این معضل رخ نداده است.

وی افزود: بزرگترین مشکل ما رها شدن فاضلاب در وردی روستا است، بوی تهفن وقتی وارد روستا می‌شوی برای اهالی ومهمانان غیرقابل تحمل شده است، بیماری و مشکلات تنفسی امروز ساکنین به همین علت است.

مرادی ادامه داد: برای در امان ماندن از بوی تهفن فاضلاب درب و پنجره خانه‌هایمان را بسته‌ایم در این هوای گرم تابستان و عملا نمی‌شود حتی کولر روشن کرد، این معضل دیگر قابل تحمل نیست.

محصولات باغی روستا خریدار ندارد

سامان امیری باغدار روستای چنگیز‌قلعه گفت: متاسفانه خروجی فاضلاب روستا وارد مسیر آب راه باغات می‌شود.

وی افزود: امروز بسیاری از محصولات باغی روستا خریدار ندارد و اراضی کشاورزی ما نیز با این آب فاضلاب برای تولید نیز مناسب نیست، بوی تهفن فاضلاب به اندازه‌ای است که حتی خودروهای عبوری نیز از این وضعیت نگران هستند.

امیری با اشاره به اینکه مشکلات تنفسی مردم هر روز بیشتر می‌شود، گفت: تابستان‌ها به علت افزایش گرمای هوا، آب سطحی فاضلاب در ورودی روستا بخار شده و عملا با هوای آزاد منطقه، معضلات تنفسی برای کودکان و سالمندان ایجاد کرده است.

روستای چنگیز‌قلعه اسیر کنارگذر شده است

عباس خان احمدی کشاورز و دامدار روستای چنگیزقلعه گفت: با احداث این کنارگذر اولا تردد خودروهای سنگین در وردی روستا افزایش یافته و با توجه به عدم نور مناسب و چراغ‌های روشنایی، خطرات جانی زیادی را برای ساکنین ایجاد کرده است.

وی افزود: معضل دیگر ما تردد از بیجار به روستا و از روستا به بیجار است، ما کشاورز و دامدار هستیم، برای عبور و مرور ادوات کشاورزی و دام‌های سنگین و سبک نمی‌توانیم از اراضی روبه روی روستا استفاده کنیم.

این تولید کننده یادآور شد: فاصله روستای چنگیزقلعه تا بیجار حدود سه کیلومتر است، برای حمل و نقل ادوات کشاروزی باید سه کیلومتر تا بیجار رفته و دوباره همان مسیر را برگشت.

روستا در زباله دفن شده است

علی رضایی یکی دیگر از ساکنین گفت: روستای ما گویا فراموش شده است، افزایش زباله در روستا به علت عدم حمل و دفن مرتب است، متاسفانه سطل‌های زباله در این روستا ظرفیت مناسبی ندارند و با افزایش حجم زباله چهره روستا هم زشت شده است.

وی افزود: چندین سطل زباله کوچک در روستا نصب شده است، امّا تخلیه آن معلوم نیست چه روزی باشد، بی‌نظمی در تخلیه زباله‌ها عملا مکانی برای پرورش حیوانات وحشی شده است و حیوانات درنده برای تغذیه به داخل روستا آمده و خطرات جانی برای کودکان ما ایجاد می کند.

رضایی ادامه داد: فرزندان ما و همسرانمان عملا نمی توانند به تنهایی در روستا حضور داشته باشند، مدرسه کودکان و حتی تامین مایحتاج روزانه زندگی تنها توسط مردان قابل تهیه است و نمی توان به تنهایی در روستا عبور کرد.

برنامه آسفالت روستا امسال در دستور کار است

علی محمدی دهیار روستای چنگیزقلعه گفت: با همکاری بنیاد مسکن قرار است که امسال سه کوچه آسفالت شده و یک کوچه هم جدول گذاری شود، با توجه به بودجه محدود روستا انجام پروژه‌های عمرانی نیازمند توجه بیشتر مسئولان شهرستان است.

وی افزود: شبکه فاضلاب در روستا حدود ۸۵ درصد انجام شده است و بخش‌های جدید روستا که مسکن ملی هستند، هنوز شبکه فاضلاب ندارند.

دهیار چنگیزقلعه با اشاره به اینکه اعتبار ۲۰۰میلیونی روستا کفاف هزینه‌های جاری روستا نخواهد بود، ادامه داد: با پیگیری‌های بخشداری مرکزی و فرمانداری شهرستان، قرار است در آینده نزدیک پروژه دفن فاضلاب روستا در یک چاه اجرا شود و تقویت زیرساخت‌های لازم روستا در برنامه دولت دیده شده است.

انتهای خبر/