«ههوار» در پیرصفا؛
میزبان صمیمیت، چشمبهراه سرمایه
بومگردی «ههوار» در روستای پیرصفا در ۱۵ کیلومتری مریوان و نزدیک زریبار، با کار خانوادگی و صمیمیت میزبان مسافران را نگه میدارد؛ روایتی از فروش دوچرخه و ... تا آرزوی توسعهای که به سرمایه گره خورده است.
به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی کردتودی، اقامتگاه بومگردی «ههوار» در روستای پیرصفا از توابع بخش خاومیرآباد شهرستان مریوان در فاصله ۱۵ کیلومتری مریوان و ۱۳ کیلومتری دریاچه زریبار و دشت بیلو قرار دارد؛ روستایی سرسبز با پوشش گیاهی غنی و متنوع که بارشها و جریانهای جوی طبیعتش را زنده نگاه داشته و صنایع دستیاش از قالی و گلیم و نساجی تا گیوه و کلاش، از نظر کیفیت و گستردگی در سطح کشور مطرح است.
احمد قادری میزبان این اقامتگاه، در گفتوگو با ما از سالهای سخت آغاز کار، نقش خانواده، رفاقت با مسافران و آرزوی توسعهاش سخن گفت.
چطور شد که «ههوار» را راهاندازی کردید؟
سال ۱۳۹۸ بود شغلم کارگری بود و این کار را با هزینه شخصی آغاز کردم برای تأمین هزینه، ماشین، طلا، حتی دوچرخه پسرم و هر آنچه داشتیم را فروختیم تا توانستم این بومگردی را ایجاد کنم. بسیاری به من میگفتند نمیتوانی و این شغل درآمدزایی ندارد و هیچ مسافری به اینجا نمیآید؛ با اینکه همه این حرفها را میشنیدم، چون به آینده کارم توجه داشتم تلاش کردم و کار را به سرانجام رساندم امروز مسافر میآید و درآمد خوبی هم دارد.
هدفتان فقط منفعت خودتان بود یا چیز دیگری هم در ذهن داشتید؟
زمانی که این شغل را شروع کردم میخواستم به نفع مردم روستایم باشد و این یکی از راههای موفقیت من در این کار بود. با اینکه تمام زندگیام را برای این حرفه گذاشتم، برای بسیاری از مردم که اطراف دریاچه زریبار بودند منفعت داشت «ههوار» تنها مکان پذیرش و استراحتگاه نیست، بلکه جایی برای تبادل فرهنگی و سوق به ثبات بومی منطقه است.
اداره این اقامتگاه چطور پیش میرود؟ چه کسانی در آن سهیماند؟
این کار مشترک یک خانواده پنجنفره است دو پسر کوچکم هم کار میکنند و همسرم کارهای پختوپز و نظافت را انجام میدهد؛ اکثریت زحمت اینجا بر دوش اوست. رزو کردن اقامتگاه و راهنمای گردشگری مسافران با خودم است و کار تمیز کردن را اگر خودم باشم با همسرم با هم انجام میدهیم و اگر نباشم، همسرم خودش تمیز میکند.
بازخورد مسافران چگونه بوده است؟
مسافران رضایت خود را در سایت اقامتگاه ثبت میکنند و تاکنون نظرات مثبت بوده است بسیاری از آنان بهخاطر صمیمیت و رفاقت ایجادشده در ارتباط میمانند و هر ساله در ایام تعطیلات بازمیگردند.
اولین مسافرتان را به یاد دارید؟
بله. نخستین مسافر «ههوار» آقایی اهل گرگان بود که همسرش مریوانی است و اکنون ساکن تهران است. او حدود ده روز در بهار ۱۳۹۹ مهمان این اقامتگاه بود و رفاقت باعث شد مانند اقوام به یکدیگر نزدیکتر شویم؛ دخترش هر بار که به پیرصفا میآید با دختران روستا دیدار میکند. بیشتر مسافران تازه بهخاطر برخورد و رفتار میزبانی ما به شهرشان که برمیگردند و اینجا را به اقوام و فامیلهایشان معرفی میکنند.
درباره آینده چه برنامهای دارید؟
هر کسی که کاری را شروع میکند به دنبال توسعه آن است و من هم خیلی دوست دارم بومگردی را توسعه دهم، ولی متأسفانه سرمایهاش را ندارم در حالی که تقاضای مستمر مسافران، رضایت ثبتشده آنان و معرفی دهانبهدهان، در کنار موقعیت روستا در نزدیکی دریاچه زریبار و دشت بیلو، ظرفیتی است که با تأمین سرمایه میتواند به توسعه اقامتگاه و بهرهمندی بیشتر مردم منطقه منجر شود.
لینک کوتاه خبر
برچسبها
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!